|
Er zijn duikers die overal gedoken hebben
(Middellandse zee, Rode Zee, Indische Oceaan, Caribische zee,
Micronesië) en toch beweren dat het nergens mooier is dan in de
Oosterschelde. Inderdaad, voor de helderheid moet je er niet altijd
zijn, maar wel voor haar diversiteit in fauna en
flora ...
De Oosterschelde was ooit een estuarium: een
riviermonding onder directe invloed van eb en vloed. De rivier
leverde zand, slib en zoet water. De zee ging daar met zijn zoute
instroom (bij vloed) tegen in, waardoor een "transitzone"
ontstond met brak water. Daarin leefden karakteristieke planten,
dieren en micro-organismen. Nadien is de aansluiting met de
bronrivier de Schelde verloren gegaan en door de Deltawerken is de
toelevering van zoet water uit Maas en Waal ook gestopt. De
Oosterschelde is een zeearm geworden, die kunstmatig gecontroleerd
wordt door een open
stormvloedkering op Neeltje Jans.
|
De indamming van de Oosterschelde
|
|
|
|
|
 |
|
1:
|
Stormvloedkering bij
Neeltje Jans (9km) (1986 - een regelbare afsluiting van
de Noordzee)
|
|
2:
|
Oesterdam (11 km)
(1986 -afsluiting van het Zoommeer)
|
|
3:
|
St. Philipsdam
(1981- afsluiting van de Grevelingen)
|
|
4:
|
Zandkreekdam (830
m.) (1960 - afsluiting met het Veerse Meer)
|
|
|
De stormvloedkering bij Neeltje Jans - 9
km lang ...
|
|
|
Een tweede reden waarom we ons aangetrokken
voelen tot de Oosterschelde is dat je er de beste voorbereiding
aanleert om later in de wereldzeeën te duiken. Het is beslist
geen beginnerswater; dat heeft te maken met de stroming. Niet alleen
de horizontale, maar ook de verticale stromingen kunnen verraderlijk
zijn. En denk maar niet dat een stromingsatlas de oplossing biedt,
want die geeft alleen maar de oppervlaktestroming weer. Kortom, je
leert er (mits de goede begeleiding) onder alle omstandigheden de
vaardigheden aan te scherpen.
En tenslotte spreekt de Oosterschelde tot de
verbeelding. Er liggen tientallen verdronken dorpen (
het
mysterieuze eiland Orisant, Reimerswaal, Borrendamme, Zwartewalle
...) die door de eeuwen heen door de zee werden teruggenomen.
Regelmatig gebeurt het dat sportduikers hun geschiedenis helpen
ontrafelen ...
|
Het verdronken land van Orisant (16°eeuw -
stormvloed
november 1530) is gelokaliseerd bij de zandbank
" Schaar van Colijnsplaat "
|
|
Een opgevist altaar (1970) van
Nehellenia (boei 10 -
zuidoostelijk. t.o.v. Schaar.)
|
|
|
|
|
Ook het verdronken slot te Lodijke is een
legendarisch voorbeeld, dat toch de moeite is om onder water een
bezoekje te brengen, om nog niet te spreken van de verschillende
scheepswrakken (Prins
Hendrik, Damco 136, Tholen 10, ...) die met
een zeker enigma tot op heden hun geheimen wisten te bewaren ...
|
